نسل سکوت

هالیوود

abolfazl81 — Thu, 09 Oct 2008 03:54:18 GMT

علی!

علی سنتوری!

هانیه رفت...

عشقت رفت...

پ.ن: برای گلشیفته فراهانی از صمیم قلب آرزوی موفقیت می کنم.

آبی...قرمز...

abolfazl81 — Sat, 04 Oct 2008 03:51:18 GMT

تنم سرده، مث آبی

دلم گرمه، مث قرمز

پاهام میرن، مث هر روز

نمیرسن

مث

ه ر گ ز ...

كدام ميانه⁪روي؟

abolfazl81 — Mon, 22 Sep 2008 18:25:18 GMT

اصطلاح "ميانه⁪روي" همواره به⁪طور ضمني داراي بار ارزشي مثبتي است. تو گويي اين در ناخودآگاه ما تثبيت شده كه لزومن بهترين راه، همان طريق اعتدال و ميانه⁪روي است.

مدافعان ميانه⁪روي آنرا چاره⁪اي براي دوري گزيدن از افراط و تفريط مي⁪دانند.

اهميت ميانه⁪روي وقتي بيشتر مي⁪شود كه مي⁪بينيم انسان امروز بيش از پيش در اصطكاك با مفاهيم گوناگون و متضاد به سر مي⁪برد.

امروزه به لطف رشد تكنولوژي، هر ديدگاهي توانسته است براي خود تريبوني پيدا كند. حتا بنيادگراها و گروه⁪هاي تروريستي هم مي⁪توانند با ضبط صدا و تصوير خود، به تبليغ ديدگاه⁪شان بپردازند.

چنين فضايي مي⁪تواند بستر مناسبي براي شكل⁪گيري ديالوگ و ديالكتيك فراهم آورد؛ اما به⁪واقع چگونه است كه به⁪رغم حضور اينهمه مفاهيم ناهمگون و نامتجانس در زندگي ما، شاهد همزيستي مسالمت⁪آميزي ميان آنها هستيم؟

1- امروزه رويكرد انقلابي به همان اندازه در بين مردم مورد مقبوليت قرار مي⁪گيرد كه عرفان و صوفي⁪گري. عجبا كه معمولن افرادي كه شيفته اولي هستند در عين حال مي⁪توانند از حاميان دومي نيز محسوب شوند! آنها مي⁪توانند در⁪حالي⁪كه روي اتاق خود پوستر "چه⁪گوارا" چسبانده⁪اند با لذتي وصف⁪ناپذير كتاب⁪هاي "اوشو" را ورق بزنند. اگر از آنها علت اين دوگانگي را بپرسيد با اعتماد به نفس تحسين⁪بر⁪انگيزي پاسخ خواهند داد: "من نمي⁪خواهم آدمي تك⁪بعدي باشم. مي⁪شود هم تحت⁪تأثير چه⁪گوارا بود و هم از اوشو درس گرفت."

اما با كمي نزديك⁪تر شدن به اين افراد ميانه⁪رو مي⁪بينيم آنها نه از مبارزه⁪جويي نصيبي برده⁪اند و نه از عرفان.

2- جريان "روشنفكري ديني" را مي⁪توان يكي از محصولات برخورد سنت و مدرنيته دانست. نكته حائز اهميت اين است كه روشنفكري ديني –بالاخص در ايران- بيشتر به⁪گونه⁪اي انتزاعي مورد توجه قرار گرفته است. كمتر ديده شده است كه روشنفكري ديني به⁪عنوان پديده⁪اي اجتماعي مورد نقد قرار گيرد.

به⁪راستي چه عاملي باعث مي⁪شود كه پديده "روشنفكري ديني" با چنين اقبال قابل توجهي در جامعه مواجه شود؟

در روزگاري به سر مي⁪بريم كه نه پايبندي به مذهب كاري آسان است و نه براي مدرن زيستن راه همواري وجود دارد. به⁪نظر مي⁪رسد روشنفكري ديني در اين دوراهي ناگزير، حكم مسكن را پيدا كرده است. روشنفكري ديني در قالب موجه "اعتدال" رخ⁪نمايي مي⁪كند و راه را براي بازتعريف آزادانه و بي قيد و شرط مفاهيم مي⁪گشايد. بدين ترتيب واژه⁪ها از معنا خالي مي⁪شوند و آش شعله⁪قلمكاري درست مي⁪شود كه ديگر براي مشتريانش نه دغدغه مذهب باقي مي⁪گذارد و نه تجدد. اينگونه است كه در تجربه مشترك بسياري از انسانهاي امروز نه خبري از پشتوانه سنت است و نه نشانه⁪اي از مدرنيته. در واقع آدمي با طناب ميانه⁪روي در قهقراي بي⁪تفاوتي فرو مي⁪افتد.

3- اگر نگارنده را به⁪خاطر پراكنده⁪گويي⁪هايش خواهيد بخشيد، گريزي خواهيم زد به دنياي سياست.

تراژدي برخورد راست و چپ در عرصه سياست بسيار شبيه مواجهه⁪ي ناميموني است كه بين سنت و مدرنيته رخ داده است.

بارها ديده شده است كه به گاه نارضايتي مردم از چپ و راست، "جريان سوم"⁪هايي متولد شده⁪اند كه با بهره جستن از نارضايتي⁪هاي مردم، ژست ميانه⁪روانه گرفته و توانسته⁪اند اعتماد مردم را به⁪دست آورند. جريان سومي⁪ها تمام نابساماني⁪هاي موجود را به افراط و تفريط دو گروه ديگر نسبت مي⁪دهند. اما گذشت زمان ثابت مي⁪كند كه عملن مردم از ترس تندروها به گروهي اعتماد كرده⁪اند كه به لحاظ سياسي هيچ اصول و تز خاصي ندارند.

4- ...

****

شايد در هيچ دوره⁪اي مفاهيم كليدي مختلف، اينقدر مورد بي⁪اعتنايي و استهزا قرار نگرفته باشند. انسان بي⁪رمق امروز به كلي از تجربه كردن فراري شده است و ديگر حاضر نيست دست به سياه و سفيد بزند؛ و چه راه گريزي مناسب⁪تر و موجه⁪تر از ميانه⁪روي؟

اينچنين است كه اصولن انسان امروزي درگيري جانانه⁪اي با مفاهيم پيدا نمي⁪كند. او هم مذهبي است و هم غيرمذهبي؛ بي⁪آنكه اين موضوع در زندگي⁪اش "ترس و لرز"ي ايجاد كند، هم اصلاح⁪طلب است و هم انقلابي، هم مدرن است و هم سنتي، هم چريك است و هم درويش، ... و دريغا كه نه آن است و نه اين!

اين قلم با تمام ارزش و اهميتي كه براي ميانه⁪روي قائل مي⁪باشد نگران است كه مبادا با جعل اين عنوان، راه را براي توجيه رويكردي خنثا نسبت به اطرافمان هموارتر از پيش ببينيم.

شايسته است كه از بي⁪اعتنايي نسبت به معاني دوري كنيم و ميانه⁪روي را به⁪خاطر ميانه⁪روي برگزينيم و نه سهل⁪الوصول بودن آن.

مردم همیشه در صحنه

abolfazl81 — Fri, 05 Sep 2008 17:17:18 GMT

توی دفتر کارم مشغولم که متوجه صدای جیغ و دادی از بیرون میشم. میام بیرون تا ببینم چی شده. می بینم یک خانم میانسال دنبال یک مرد جوون می دوه و فریاد میزنه: بگیریدش! کیفم! دزده! دزده!..

در عرض کمتر از چند ثانیه چیزی حدود ۲۰ نفر می افتند دنبال آقا دزده. یکی از همکارام میره جلوتر که ببینه آخرش چی میشه. بعد از چند دقیقه بر می گرده. می پرسم: "چی شد؟"

میگه: "هیچی. کیفه رو ازش گرفتن."

میگم: "خوب خودشو چیکار کردن؟ پلیسو خبر نکردن؟"

میگه: "نه! آخه چاقو رو گذاشته بود بیخ گلوش می گفت اگه پلیسو خبر کنین خودمو می کشم. مردم هم دلشون به حالش سوخت ولش کردن بره."

با اینکه ۲۴ ساله بین این مردم زندگی می کنم ولی خیلی وقتها از کارهاشون جا می خورم. شاید کمتر جایی تو دنیا اینقدر انسجام اجتماعی قوی ای داشته باشه. برام خیلی عجیبه که با یک چشم به هم زدن اینهمه آدم به کمک اون زن اومدن ولی وقتی "ننه من غریبم بازی" اون دزد رو دیدن بی خیال پلیس و قانون شدن و ولش کردن. بدون اینکه حتا یک نفر به این فکر کنه که ممکنه این آدم کیف خیلی های دیگه رو زده باشه. و اصلن چه بسا جرمهای سنگین دیگه ای انجام داده باشه که اینقدر از پلیس می ترسه.

****

بالاخره بعد از ۶ ماه سیبیلمو زدم. تو این مدت متوجه شدم که آدم نمی تونه زیاد تیپ های متفاوت رو تجربه کنه. در هر صورت اون سیبیل فقط واسه تجربه بود و ارتباطی به "کارل مارکس" و "جواد یساری" نداشت!!

رو

abolfazl81 — Thu, 21 Aug 2008 19:47:18 GMT

علی آبادی رئیس سازمان تربیت بدنی در پاسخ به سوال خبرنگاران درباره علل ناکامی کاروان ورزشی ایران در المپیک گفته است: چه کسی گفته است که ما در پکن ناکام بوده ایم؟

بعضی وقتها از خودم می پرسم که ما خیلی احمقیم یا اینا ما رو بیش از حد احمق فرض کردن؟

دیالوگ

abolfazl81 — Sun, 10 Aug 2008 19:59:29 GMT

- تو از من دلخوری؟

- نه، ازت نا امیدم!

New message

abolfazl81 — Fri, 01 Aug 2008 07:27:18 GMT

Taze daram hal mikonam. Inja ba boliz o shalvar o bedune rusari nemiduni che hali mide!

abolfazl81 — Mon, 21 Jul 2008 21:42:32 GMT

"همه می دانند

همه می دانند

که من و تو از آن روزنه ی سرد و عبوس

باغ را دیدیم

و از آن شاخه ی بازیگر دوردست

سیب را چیدیم

همه می ترسند

اما من و تو

به چراغ و آب و آیینه پیوستیم

و نترسیدیم

سخن از پیوند سست دو نام

و هم آغوشی در اوراق کهنه یک دفتر نیست

سخن از گیسوی خوشبخت من است

با شقایقهای سوخته ی بوسه ی تو

و صمیمیت تن هامان در طراری

و درخشیدن عریانیمان

مثل فلس ماهیها در آب

سخن از زندگی نقره ای آوازیست

که سحرگاهان فواره ی کوچک می خواند"

ابوالفضل عزیزم!

لحظات از پی هم گذشتند. زمان سپری شد و اکنون سالگرد آن آغاز است. سالروز آغاز زندگی مستقلمان در زیر چهاردیواری که از آن ماست و چقدر دلپذیر است مصادف شدن آن روز با تولدت.

خوشحالم که با تو در تجربه ی زیبای "دوست داشتن و دوست داشته شدن" شریکم.

عزیزم تولدت مبارک...

نازی تو

در سوگ هامون

abolfazl81 — Fri, 18 Jul 2008 19:49:18 GMT

"‌به کجای این شب تیره بیاویزیم

قبای ژنده و ..."

کپک زده خودمونو...

درسي براي نگرفتن!

abolfazl81 — Sat, 28 Jun 2008 22:50:18 GMT

همه چيز از آنجا آغاز شد كه گروهي از دانشجويان دانشگاه زنجان توانستند شخص دوم اجرايي دانشگاهشان را در دام دوربين⁪هاي ديجيتال خود بياندازند. طولي نكشيد كه به ياري موبايل و اينترنت، دكتر مددي نه تنها در دانشگاه زنجان، و نه تنها در ايران، كه در جهان خبرساز شد. در فاصله چند ساعت همه باخبر شدند كه معاون دانشجويي دانشگاه زنجان دانشجوي دختري را با سلاح تهديد به اخراج از دانشگاه تحت فشار قرار داده و در صدد رسيدن به خواسته⁪هاي غيرانساني خود بوده است. بدين ترتيب فردي كه به لحاظ جايگاه حقوقي منادي اخلاق حداكثري بود، پايبندي⁪اش به حداقلي⁪ترين سطح اخلاق زير سوال رفت. اين در حالي بود كه پيش از اين نيز زمزمه⁪هايي مبني بر بروز اتفاقاتي مشابه در دانشگاه⁪هاي مختلف كشور شنيده مي⁪شد؛ اما نه مدرك قابل اعتنايي وجود داشت و نه فرد متخلف داراي چنين پست مهمي بود.

به⁪تدريج شاهد واكنش هاي متفاوتي نسبت به اين قضيه بوديم.

در ابتدا دانشجويان با محكوم كردن رفتار زشت دكتر مددي خواستار برخورد قضايي با وي و استعفاي هيأت رئيسه دانشگاه و حتي شخص وزير علوم شدند. اما موضع⁪گيري وزير علوم در نوع خود جالب بود. دكتر زاهدي رفتار افشاگرايانه دانشجويان را ناجوانمردانه و ترويج فحشا دانست و گفت كه هنوز هيچ جرمي ثابت نشده است و در فيلم تنها بي⁪حجابي يك دختر دانشجو – يا به قول خودش عدم روسري – ديده مي⁪شود.

روزنامه كيهان و ديگر روزنامه⁪هاي نزديك به دولت، تمام ماجرا را سناريويي از قبل طرح⁪ريزي شده از طرف تحكيم وحدتي⁪ها دانستند. گروهي از اصلاح⁪طلبان نيز كه گويا اين روزها برنامه⁪اي جز ارتباط دادن تمام بدبختي⁪ها به رقيب ندارند، اين موضوع را نتيجه عملكرد ضعيف دولت دانستند.

آنچه به⁪طور واضح در واكنش هاي اينچنيني ديده مي⁪شود اين است كه امروز ميل به افشاگري بيش از هر چيز ديگري در فضاي سياسي كشورمان خودنمايي مي⁪كند. گروه⁪ها و جريان⁪هاي مختلف چنان شمشير را از رو بسته⁪اند كه از بي⁪ربط⁪ ترين اتفاق نيز براي حمله به رقيب نمي⁪گذرند.

متأسفانه واكنش ها نسبت به فاجعه دانشگاه زنجان از همان روزهاي اول در مسير اشتباهي منحرف شدند. گويي ما عادت كرده ايم كه تمام اتفاقات را از دريچه روزمرگي⁪هايمان تحليل كنيم.

اينگونه بود كه اصل ماجرا تحت تأثير بگومگوهاي رسانه⁪اي به فراموشي سپرده شد و يك بار ديگر ناتواني ما در بررسي منطقي حوادث پيرامونمان آشكار شد.

فاجعه زنجان بارزترين نمود ضعف در ساختار دانشگاه هاي ماست. اگر عدالت را به مثابه انصاف در نظر بگيريم، "عدالت در قدرت" مهمترين چيزي است كه به آن نيازمنديم. امروز شاهديم كه معاون دانشجويي يك دانشگاه به چنان قدرتي رسيده است كه مي⁪تواند يك دختر دانشجو را براي رسيدن به خواسته⁪هاي كثيفش تحت فشار قرار دهد؛ دانشجويي كه مثل بسياري از هم⁪صنفان خود از كمترين ميزان قدرت براي دفاع از خودش محروم است. گويا فراموش شده است كه اگر هم شخصي بر كرسي رياست مي⁪نشيند براي خدمتگزاري به دانشجويان است و نه تجاوز به آنها!

قدرت غيرمعقول باعث شده است كه "دكتر مددي"ها نه از جايگاه مجري قانون، كه از جايگاه قانون اعمال اراده كنند: "من قانون هستم. يا در برابر من تسليم مي⁪شوي و يا از دانشگاه اخراجت مي⁪كنم."

بي⁪دليل نيست كه محافظه كاران از زير سوال بردن قاطعانه متهم طفره مي⁪روند؛ چرا كه دكتر مددي با قدرت زيادي كه داشته است، به نوعي نمادي از حاكميت بوده است و زير سوال رفتن او درواقع زير سوال رفتن تمام حاكميت است.

اما سوال اساسي اينجاست كه چرا بايد قشري خاص صاحب چنان قدرت غبطه برانگيزي شوند كه با هر لغزشي از جانب آنها تمام حيثيت يك مجموعه زير سوال برود؟ چگونه است كه تعرض به دختري كه به قصد تحصيل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال يك فرد هوسباز مي⁪بيند، بي⁪حرمتي به نظام تلقي نمي⁪شود؛ ولي افشاي رفتار غيرانساني و خجالت⁪آور يك استاد دانشگاه، ترويج فحشا و بي⁪آبرو كردن نظام محسوب مي⁪گردد؟

بي⁪شك اگر قدرت به⁪طور منصفانه – و البته نه لزومن برابر – بين اعضاي جامعه تقسيم شود، به مراتب نظام آبرومندتر و چابك⁪تري خواهيم داشت؛ چه ديگر آبروي نظام در مصادره گروهي خاص نخواهد بود و اين تعامل ارگانيك افراد جامعه است كه آبروي نظام را تضمين مي⁪كند.