می خواهم احساسم را نسبت به "باتوم به دست ها" بنویسم. اما می ترسم که باز هم کارم به کمیته انضباطی بکشد.

ای کاش من هم آنجا بودم و کتک می خوردم. شاید آنموقع دیگر به خاطر مرد بودنم خجالت نمی کشیدم!

                   خیابان

و پاهای دستپاچه

                 صحنه را تنها می گذارند

چه بی سبب روزیست!

**********

آ.....های!

به احترام رفتگان

              یک دقیقه سکوت...

                             را بشکنید! 

در این تجمع که  قریب به ۵۰۰ نفر از دانشجویان شرکت کرده بودند پلا کارد هایی نظیر :

خفتگان امروز بردگان فردا، جنبش دانشجویی وامدار هیچ جریانی نیست، دانشگاه  جای آر پی جی نیست، فاجعه ی ۱۸ تیر تکرار شد، در راه آزادی چیزی جز زنجیرهایمان برای از دست دادن نداریم و... حمل و سرود "یار دبستانی" و" ای ایران" نیز خوانده شد .

در انتها نیز بیانیه ی جمعی از دانشجویان دانشگاه فردوسی در حمایت از دانشجویان دانشگاه تهران قرائت شد:

جنبش دانشجویی آزادیخواه و مستقل ایران، روزهای سرنوشت سازی را پشت سر می گذارد. فشارهای روز افزون کمیته های انضباطی بر دانشجویان، توقیف و زیر ضرب گرفتن نشریات دانشجویی، تصفیه استادان باسابقه در دانشگاه به هر شکل از جمله بازنشستگی اجباری آنان، امنیتی کردن فضای دانشگاه و حضور نیروهای نظامی و امنیتی در دانشگاه به بهانه های واهی و انتصاب افراد غیرمتخصص و بی تجربه در پستهای مدیریتی دانشگاه، همه و همه یک چیز را هدف گرفته اند: نابود کردن استقلال دانشگاه و سرکوب دانشجویان آزادیخواه.

در چنین وضعیتی دانشجویان صریحا اعلام کرده اند که دانشگاه سنگر آزادی است و اعتراض به سرکوب آزادیخواهان و مقاومت در برابر سرکوبگران وظیفه جنبش دانشجویی. امروز جنبش دانشجویی آزادیخواه ایران اعلام می کند که تسلیم فشارها و سرکوبها نخواهد شد و خواستهای اساسی جامعه و توده مردم را فریاد خواهد کرد.

اگر امروز دانشگاه تهران وامیرکبیر مورد تعرض نظامیان قرار می گیرد، فردا سرنوشت دانشگاههای دیگر کشور از اصفهان و تبریز و مشهد تا اهواز و شیراز و کرمان، چیز دیگری نخواهد بود. در این برهه‌ی سرنوشت ساز، اتحاد و همبستگی دانشجویان آزادیخواه در سراسر کشور، رمز پیروزی آنان است. جنبش دانشجویی وامدار هیچ جریانی نیست؛ خواستهای این جنبش با نیازهای اساسی جامعه گره خورده است و هیچکس نمی تواند این پیوند استوار را به تباهی بکشاند.

علی رغم سانسور شدید خبری و تهدیدات فراوان امنیتی، دانشجویان دانشگاههای تهران همچنان به اعتراضات خود ادامه داده و بر آنها پای فشرده اند. در این میان و در شرایطی که احتمال وقوع جنگ امریکا علیه جمهوری اسلامی هر روز بیشتر شده وامنیت و آسایش جامعه و ساختارهای اقتصادی اجتماعی و مدنی آن در معرض خطر نابودی کامل و سقوط جامعه به ورطه جنگهای داخلی و خارجی قرار گرفته است، دانشجویان تهران راهی دیگر را در پیش روی جامعه به تصویر کشیده اند: مبارزه برای تعیین سرنوشت جامعه به دست خویش. مبارزه‌ای که آزادی و برابری را هدف خویش اعلام می‌کند.

از همین رو وظیفه دانشجویان وهمه مردم این است که به حمایت از آنان بشتابند. ما دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، همبستگی کامل خود را با دانشجویان تهران اعلام کرده و خواهان آزادی همه دستگیرشدگان در جریان حوادث اخیر دانشگاههای تهران و رفع تعقیب و احضار از همه دانشجویان هستیم.

زنده باد دانشجویان آزادیخواه تهران!

زنده باد آزادی و برابری!

مشهد - 10 خرداد 1385

آه...ای خدای ناممکن من!